Grundaskóli - Textar fyrir samsöng

Forsíða :: Nemendur :: Textar fyrir samsöng

Hér eru söngtextar við lög sem nemendur á yngstastigi og miðstigi eru að syngja í samsöng um þessar mundir. Við munum svo bæta nýjum textum við smátt og smátt.

Textar settir inn 16. febrúar 2012

Danslag Dúmbó og Steina

Að dansa eftir þessu lagi dásamlegt er
ef dálítið ég kenni þér.
Þú æfir þig bara þar sem enginn sér
og apar þetta eftir mér:

Haltu höndunum út,
hristu þig til og frá,
settu á varirnar stút
og stattu uppá tá.

Núna þegar dansinn loksins lærður er,
Létt mun ganga að muna hann.
Þú syngur bara einu sinni eftir mér,
allt sem skapar meistarann.

Haltu höndunum út,
hristu þig til og frá,
settu á varirnar stút
og stattu uppá tá.

Nú er úti norðanvindur

Nú er úti norðanvindur,
Nú er hvítur Esjutindur.
Ef ég ætti úti kindur
Mundi´ ég láta´ þær allar inn,
Elsku besti vinur minn.

Úmb-a-rass-a, úmb-a-rass-a,
Úmb-a-rass-a-sa.
Úmb-a-rass-a, úmb-a-rass-a,
Úmb-a-rass-a-sa.
Úmb-a-rass-a-sa.

Upp er runninn öskudagur,
ákaflega skýr og fagur.
Einn með poka ekki ragur
úti vappar heims um ból.
Góðan daginn, gleðileg jól.

Úmb-a-rass-a....

Elsku besti stálagrér,
heyrirðu hvað ég segi þér:
,,Þú hefur étið úldið smér,
og dálítið af snæri,
elsku vinurinn kæri.”

Úmb-a-rass-a...

Þarna sé ég fé á beit,
ei er því að leyna.
Nú er ég kominn upp í sveit
á rútunni hans Steina.
Skilur þú hvað ég meina?

Úmb-a-rass-a...

Höfði stingur undir væng,
hleypur nú á snærið.
Hún Gunna liggur undir sæng,
öll nema annað lærið.
Nú er tækifærið.

Úmb-a-rass-a...

Bæjarblús

Ein á báti, úti að róa,
stödd á miðjum Faxaflóa,
stefnum Skagann á.

Fyrstan lítum sandinn langa,
ljúft nú væri þar að ganga,
ösla öldurnar.

Akrafjallið yfirgnæfir,
Háihnúkur, nafnið hæfir.
Berjadalur blár.

Hér í bænum saman búa,
ungir, gamlir, allir hlúa
Akranesi að.

Texti: Valgerður Jónsdóttir.

Vinalagið

Það er skemmtilegast að leika sér
þegar allir eru með.
Í stórum hóp inn um hlátrarsköll
geta ævintýrin skeð.

Svo vertu velkominn,
nýi vinur minn.
Það er skemmtilegast að leika sér
þegar allir eru með.

Textar settir inn 12. janúar 2012

Tveir bræður – 1.bekkur er að æfa þetta lag.

Janúar kemur með kulda og snjá,
febrúar málar frostrós á skjá.
Mars okkur þreytir, hans þung eru spor,
:,:apríl er betri, hann boðar oss vor:,:

Maí gefur lömbunum lífgrös og skjól,
júní er hreykinn með hágenga sól.
Júlí er bestur, ég bið um hann strax.
:,:Ágúst hann býður oss ber sín og lax:,:

September roðnar við réttir og glaum,
október sefur við saknaðardraum.
Nóvember skipar í skóla á ról,
:,:desember gefur hin dýrðlegu jól:,:

Álfaballið

Álfadrottningin:
„Á álfaballi skal dansinn duna,
álfar og menn um gólfið bruna.
Komið þið krakkar og dansið við mig
komið og dansið við mig“
Börnin:
„Ó, nei ó, nei ó, nei,
við gerum það ei.
Dansaðu við þig sjálfa.
Því mamma og pabbi þau segja að
við megum ekki dansa við álfa“
Álfadrottningin:
„Á álfaballi skal dansað lengi.
Það á við bæði um stúlkur og drengi.
Komið þið krakkar og dansið við mig,
komið og dansið við mig“
Börnin:
„Ó, nei ó nei ó nei......

2012 – lokalagið úr Ármótaskaupinu.

Þarna fer hún Harpan út á haf
höllin sem kreppan oss af gjafmildi sinni gaf.
Gamla settið það sigldi líka út
svei mér það losaði í maga mínum hnút

Nýir tímar þeir nálgast okkur hratt
Nýtt ár er framundan og það gamla verður kvatt
Það er einhver eldur inn´í mér
Eldur sem lýsir veginn bæði hjá mér og þér.

Við kyndum bálið og berjumst áfram.
Við byggjum saman þetta stórkostlega land.
En hagfræðin og hamslaus græðgin -
við hendum báðum.

Svo 2012!!! (Fengum upp í háls, laus við þetta lið) ...
Tökum nýjan sið (Loksins orðin frjáls, tökum upp nýjan sið.)
Við hreinsum til í hólf og gólf (Fengum upp í háls, laus við þetta lið)
og við byrjum upp á nýtt.

Kannski gleymist stundum hverjir taka við.
Við krakkarnir ykkar þetta pínulitla lið.
Hlustum því á hjartað alla tíð.
Högum okkar skynsamlega bæði ár og síð.

Við kyndum bálið...

Svo 2012!!! ...

Horfum út um allar opnar dyr.
Höllum á tækifærin sem ei buðust fyrst.
Stýrum bátnum, brunum ekki í strand
berjumst svo fyrir þetta vel til fundna land.

Fengið upp í háls, laus við þetta lið.
Loksins orðin frjáls. Tökum upp nýjan sið.
Fengið upp í háls, laus við þetta lið.
Loksins orðin frjáls. Tökum upp nýjan sið.

ÁLFAREIÐIN (Heine)

Stóð ég úti í tunglsljósi, stóð ég út við skóg -
stórir komu skarar, af álfum var þar nóg.
Blésu þeir í sönglúðra og bar þá að mér fljótt,
og bjöllurnar gullu á heiðskírri nótt.

Hleyptu þeir á fannhvítum hestum yfir grund -
hornin jóa gullroðnu blika við lund -
eins og þegar álftir af ísa grárri spöng
fljúga suður heiði með fjaðraþyt og söng.

Heilsaði hún mér drottningin og
hló að mér um leið,
hló að mér og hleypti hestinum á skeið.
Var það út af ástinni ungu, sem ég ber?
Eða var það feigðin, sem kallar að mér?

Þorraþræll

Nú er frost á Fróni, frýs í æðum blóð.
Kveður kuldaljóð Kári'í jötunmóð.
Yfir laxalóni liggur klakaþil,
hlær við hríðarbil hamragil.

Marar báran blá brotnar þung og há,
unnar steinum á yggld og grett á brá.
Yfir aflatjóni æðrast skipstjórinn.
Harmar hlutinn sinn, hásetinn.

Þorramannaþræll

Nú er frost á manna Fróni manna, frýs í manna æðum manna blóð.
Kveður manna kuldamannaljóð
Kári'í manna jötunmannamóð.
Yfir laxamannalóni manna
liggur manna klakamannaþil,
hlær við manna hríðarmannabil
hamramannagil.

Marar manna báran manna blá
brotnar manna þung og manna há,
unnar manna steinum manna á
yggld og manna grett á manna brá.
Yfir aflamannatjóni manna
æðrast manna skipstjórinn.
Harmar manna hlutinn sinn,
hásetinn.

ÓLAFUR LILJURÓS

Ólafur reið með björgum fram,
villir hann,
stillir hann
hitti'hann fyrir sér álfarann,
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn undan björgunum,
blíðan lagði byrinn undan björgunum fram.

Þar kom út ein álfamær,
villir hann,
stillir hann
sú var ekki kristi kær.
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn...,

Þar kom út ein önnur,
villir hann,
stillir hann
hélt á silfurkönnu.
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn...

Þar kom út hin þriðja,
villir hann,
stillir hann
með gullband um sig miðja.
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn...

Þar kom út hin fjórða,
villir hann,
stillir hann
hún tók svo til orða:
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn...

"Velkominn Ólafur Liljurós!
villir hann,
stillir hann
Gakk í björg og bú með oss".
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn...

"Ekki vil ég með álfum búa,
villir hann,
stillir hann
heldur vil ég á Krist minn trúa".
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn...

STINGUM AF

Það er andvöku bjart
himinn - kvöldsólarskart,
finnum læk, litla laut,
tínum grös, sjóðum graut
finnum læk, litla laut,
tínum grös, sjóðum graut

Finnum göldróttan hval
og fyndinn sel í smá dal
lækjarnið, lítinn foss,
skeinusár, mömmukoss
lækjarnið, lítinn foss,
skeinusár, mömmukoss

Stingum af -
í spegilsléttan fjörð
stingum af -
smá fjölskylduhjörð
senn fjúka barnaár
upp í vind, út á sjó
verðmæt gleðitár,
- elliró, elliró

Hoppum út í bláinn,
kveðjum stress og skjáinn,
syngjum lag, spilum spil,
þá er gott að vera til
syngjum lag, spilum spil,
þá er gott að vera til

Tínum skeljar, fjallagrös,
látum pabba blása úr nös,
við grjótahól í feluleik,
á hleðslu lambasteik,
við grjótahól í feluleik,
á hleðslu lambasteik,

Stingum af
í spegilsléttan fjörð
stingum af -
smá fjölskylduhjörð
senn fjúka barnaár
upp í vind, út á sjó
verðmæt gleðitár,
- elliró,E elliró

Höfundur: Mugison

Jólatextar settir inn 28. nóvember 2011

Ég fæ jólagjöf

Ég fæ jólagjöf! Ég fæ jólagjöf!
En hver hún verður, það er vandi að spá.
Ég fæ jólagjöf! Ég fæ jólagjöf!
Eitthvað sem gaman er og gott að fá.

Ég fæ einn pakka frá afa og ömmu
og annan líka frá pabba og mömmu.
En þenna böggul og bréfið til þín
sendi ég bara upp á grín.

Nú finnst mér tíminn svo lengi að líða,
það er svo langt fram til kvölds að bíða.
Þá kemur ef til vill eitthvað frá þér
ef þú manst eftir mér.

Skín í rauðar skotthúfur

(Friðrik Guðni Þórleifsson/Franskt þjóðlag)

Skín í rauðar skotthúfur
skuggalangan daginn,
jólasveinar sækja að
sjást um allan bæinn.
Ljúf í geði leika sér
lítil börn í desember,
inn í frið' og ró, út´í frost og snjó
því að brátt koma björtu jólin,
bráðum koma jólin.

Uppi á lofti, inni í skáp
eru jólapakkar,
titra öll af tilhlökkun
tindilfættir krakkar.
Komi jólakötturinn
kemst hann ekki´ í bæinn inn,
inn' í frið og ró, út´ í frost og snjó,
því að brátt koma björtu jólin,
bráðum koma jólin.

Stjörnur tindra stillt og rótt,
stafa geislum björtum.
Norðurljósin loga skær
leika á himni svörtum.
Jólahátíð höldum vér
hýr og glöð í desember
þó að feyki snjó þá í friði og ró
við höldum heilög jólin
heilög blessuð jólin.

ÉG HLAKKA SVO TIL
Bið endalausbið
sem bara styttist ei neitt
nú er hver dagur svo lengi að líða
mér leiðist skelfing að þurfa að bíða

Langt dæmalaust langt
er sérhvert augnablik nú
ég gæti sagt ykkur sögu ljóta
um sumar klukkur er liggja og hrjóta

Í sumar það er satt
þá leið hér tíminn skelfing hratt
og þau flugu hjá í snatri
já fuglarnir og sólin
en nú er þetta breytt
það bara gerist ekki neitt
og tíminn rótast ekkert
og aldrei koma jólin

Ég hlakka svo til
ég hlakka alltaf svo til
en það er langt ó svo langt að bíða
og allir dagar svo lengi að líða

Ég hlakka svo til
ég hlakka alltaf svo til

Allir segja mér
að ég eigi ekki að láta svona
en ósköp er samt langt
að bíða og vona

Ég hlakka svo til
ég hlakka alltaf svo til
en það er langt ó svo langt að bíða
og allir dagar svo lengi að líða

HÁTÍÐ Í BÆ

Ljósadýrð loftin gyllir
lítið hús yndi fyllir
og hugurinn heimleiðis leitar því æ
man ég þá er hátíð var í bæ.

Ungan dreng ljósin laða
litla snót geislum baðar
Ég man það svo lengi sem lifað ég fæ
lífið þá er hátíð var í bæ.

Hann fékk bók, en hún fékk nál og tvinna,
hönd í hönd þau leiddust kát og rjóð.
Sælli börn sjaldgæft er að finna
ég syng um þau mitt allra besta ljóð.

Söngur dvín svefnin hvetur,
systkin tvö geta' ei betur
er sofna hjá mömmu ég man þetta æ
man það þá er hátíð var í bæ.

Hann fékk bók, en hún fékk nál og tvinna,
hönd í hönd þau leiddust kát og rjóð.
Sælli börn sjaldgæft er að finna
ég syng um þau mitt allra besta ljóð.

Lag: Bernhard
Texti: Ólafur Gaukur

KLUKKNAHREIM

Klukknahljóm, klukknahljóm
óma' um fjöll og fell,
klukknahljóm, klukknahljómm
ber á bláskinssvell.

Stjarnan mín, stjarnan þín
stafar geislum hjarn.
Gaman er að geta' um jól
glaðst sem lítið barn.

Þótt ei sjáist sól
sveipar jarðarból
hug og hjarta manns
heilög birta' um jól.
Mjöllin heið og hrein
hylur laut og stein.
Á labbi má þá löngum sjá
lítinn jólasvein.

Klukknahljóm, klukknahljóm
óma' um fjöll og fell,
klukknahljóm, klukknahljómm
ber á bláskinssvell.
Stjarnan mín, stjarnan þín
stafar geislum hjarn.
Gaman er að geta' um jól
glaðst sem lítið barn.

Komið, komið með
kringum jólatréð.
Aldrei hef ég eins
augnaljóma séð.
Björn fær hlaupahjól,
Halla nýjan kjól.
Sigga brúðu sína við
syngur "Heims um ból".

Snjókorn falla

Snjókorn falla á allt og alla
börnin leika og skemmta sér
nú ert árstíð kærleika og friðar
komið er að jólastund
Vinir hittast og halda veislur
borða saman jólamat
gefa gjafir - fagna sigri ljóssins
syngja saman jólalag.

Á jólaball við höldum í kvöld
ég ætl'a' kyssa þig undir mistiltein í kvöld
við kertaljóssins log
Götur ljóma - söngvar óma
gömlu lögin syngjum hátt
bara'ef jólin væru aðeins lengri
en hve gaman væri þá

I‘d like to teach the world to sing

I'd like to build the world a home
And furnish it with love
Grow apple trees and honey bees
And snow-white turtle doves

I'd like to teach the world to sing
In perfect harmony
I'd like to hold it in my arms
And keep it company

I'd like to see the world for once
All standing hand in hand
And hear them echo through the hills
For peace throughout the land

That‘s the song I hear,
let the world sing today.

I‘d like to build the world a home
And furnish it with love
Grow apple trees and honey bees
And snow-white turtle doves

I'd like to teach the world to sing
In perfect harmony
I'd like to hold it in my arms
And keep it company

I'd like to see the world for once
All standing hand in hand
And hear them echo through the hills
For peace throughout the land

JÓLIN ERU AÐ KOMA

:Í kvöld jólin er'að koma:
aðfangadagur - ég bíð eftir jólunum spenntur
mamma segir að jólasveininn sé lentur
og hann kemur í kvöld
með gjafir handa mér
á nálum nú ég er
því jólin eru að koma í kvöld

:Í kvöld jólin er'að koma:

aðfangadagur - mig dreymir um gjafir í baði
mamma segir ég þurfi að þvo mér með hraði
því röðin er löng
og næst á eftir mér
er pabbi að flýta sér
því jólin eru að koma í kvöld

:Í kvöld jólin er'að koma:

Og þó ég þekki jólaboðskapinn
um frið og kærleik hér á jörð
þá er sannleikurinn sá
ég gjafir verð að fá
því jólin eru að koma í kvöld

:Í kvöld jólin er'að koma:

aðfangadagur og ljósin lýsa upp bæinn
ég er búinn að bíða liðlangan daginn
en tíminn er kyrr
og nú koma þau á ný
ég fæ aldrei nóg af því
jólin er'að koma
jólin er'að koma
jólin eru að koma í kvöld

:Í kvöld jólin er'að koma: x4 (fade out)

Sönglög sett inn 15. nóvember 2011:

Hér koma textar við þau lög sem við erum að æfa í samsöng á yngstastigi og miðstigi í nóvember. Þemað í lagavalinu er Dagur íslenskar tungu.

Krummi svaf í klettagjá

Krummi svaf í klettagjá,
kaldri vetrarnóttu á,
verður margt að meini.

Fyrr en dagur fagur rann,
freðið nefið dregur hann
undan stórum steini.

Allt er frosið úti gor,
ekkert fæst við ströndu mor
svengd er metti mína.

Ef að húsum heim ég fer
heimafrakkur bannar mér
seppi´ úr sorp að tína.

Öll er þakin ísi jörð,
ekki séð á holtabörð
fleygir fuglar geta.

En þó leiti út um mó,
auða hvergi lítur tó;
hvað á hrafn að éta.

Á sér krummi ýfði stél,
einnig brýndi gogginn vel,
flaug úr fjallagjótum.

Lítur yfir byggð og bú
á bæjum fyrr en vakna hjú,
veifar vængjum skjótum.

Sálaður á síðu lá
sauður feitur garði hjá,
fyrrum frár á velli.

Krunk, krunk, nafnar, komið hér,
krunk, krunk, því oss búin er
krás á köldu svelli.

Deó deó Laddi

Karl og kerling í sínu koti
kúrðu‘ og áttu einn svein, hann Hrein,
beljuhró geymt í fjósabroti,
Búkollu‘, og hún bjó ein.

Svo einn daginn var horfin kusa
og ekkert til hennar sést, né frést.
Þá var Hreinn sendur út að hnusa,
harður og til í flest.

Deó deó deó déo.
„Baulaðu búkolla ef þú heyrir!“
Deó deó deó deó.

En ekkert heyrðist, hann áfram lengra hélt.
Þegar hann hafði gengið lengi
með hælsæri kominn var og mar.
Aumar iljar og sára strengi
og stóð varla‘ í lappirnar.

Ef hann fyndi‘ ekki kusu‘ í hvelli
og kæmi óðara þeim strax heim
fengi‘ hann ráðningu og rassskelli
og rekinn burt frá þeim.

Deó deó deó deó.
„Baulaðu Búkolla ef þú heyrir!"
Deó deó deó deó
„Baulaðu strax ef þú heyrir boffs í mér!“

Þá er baulað úr háu bjargi
þar Búkolla‘ er bundin við grjót með fót.
Litlu innar á loðnu fargi
liggur skessa ein ljót.

Strákur kemst síðan út með belju
og stikar í áttina heim, beint heim
en skessan vaknar og sýpur hveljur:
„Svei! Ég skal ná þeim tveim!

Hæ hó korríró,
ég skal ná ykkur skrattakollar!
Hæ hó korríró
það þýðir ekkert að sitja‘ og drolla.“

Þegar skessan var alveg að ná þeim sagði strákur: „Hvað eigum við að gera?“ Og þá sagði Búkolla: „Muuu, taktu hár úr hala mínum og legðu það á jörðina, verður það þá að svo stóru vatni að enginn kemst yfir nema fuglinn fljúgandi!“ Gerði strákur þetta og varð úr þetta líka ekki smá vatn. Nú varð skessan alveg æf, hljóp heim í hellinn og kom með stóra bolann hans pabba síns og hann drakk allt vatnið í einum sopa. Nú var skessan alveg að ná þeim aftur, þá segir Búkolla: „Taktu hár úr hala mínum og leggðu það á jörðina. Verður það þá að svo stóru báli að enginn kemst yfir nema fuglinn fljúgandi.“ Hlær þá skessan og lætur bolaótuktina pissa öllu vatninu sem hún drakk á bálið og slökkva í því. Þegar skessan var alveg að ná þeim einu sinni enn segir Búkolla: „Taktu hár úr hala mínum og leggðu það á jörðina. Verður það þá að svo stóru fjalli að enginn kemst yfir nema fulginn fljúgandi.“ Stoppar þá strákur og segir: „Ég er nú búinn að fá mig fullsaddan af þesssu kjaftæði í þér beljuskratti þarna. Taktu hár úr hala mína hvað ha? Þetta hefur ekkert virkað hjá þér hingað til. Nú tek ég til minna ráða.“ Skipti engum togum að stráksi hreinsaði hárin af halanum á Búkollu og stráði þeim í kringum sig. Spruttu þá upp heilu fjallasalirnir. Síðan hefur ekkert spurst til þeirra.

Deó deó deó deó.
„Baulaðu Búkolla ef þú heyrir!"
Deó deó deó deó
„Baulaðu strax ef þú heyrir boffs í mér!“

Gaman getur verið að skipta í hlutverk og biðja nemendur að lesa sögumann, Búkollu og strákinn. Hópurinn syngur þá „Deo, deo, baulaðu Búkolla ef þú heyrir“ lágt undir á meðan.

Garún Garún

Hratt er riðið heim um hjarn
torfbærinn í tunglsljósinu klúkir.
Draugalegur, dökkklæddur
myrkradjákn á hesti sínum húkir.

Tunglið hægt um himinn líður
dauður maður hesti ríður,
Garún , Garún.

Höggin falla á dyrnar senn
kominn er ég til þín enn ó Garún.
Öll mín ást í lífinu sem ég elskaði
og tilbað alltaf var hún.

Komdu með mér út að ríða
lengi hef ég þurft að bíða
Garún , Garún

Tvímennt er úr hlaðinu
út að bláu vaðinu smeyk er hún.
Djákninn ríður ástarsjúkur
holar tóftir berar kjúkur, Garún.

Tunglið hægt um himinn líður
dauður maður hesti ríður,
Garún , Garún.

Lag/texti: Magnús Eiríksson

Ísland er land þitt

Ísland er land þitt, og ávallt þú geymir
Ísland í huga þér, hvar sem þú ferð.
Ísland er landið sem ungan þig dreymir,
Ísland í vonanna birtu þú sérð,
Ísland í sumarsins algræna skrúði,
Ísland með blikandi norðljósa traf.
Ísland að feðranna afrekum hlúði,
Ísland er foldin, sem lífið þér gaf.

Íslensk er þjóðin sem arfinn þinn geymir
Íslensk er tunga þín skír eins og gull.
Íslensk er sú lind,sem um æðar þér streymir.
Íslensk er vonin, af bjartsýni full.
Íslensk er vornóttin, albjört sem dagur,
Íslensk er lundin með karlmennskuþor.
Íslensk er vísan, hinn íslenski bragur.
Íslensk er trúin á frelsisins vor.

Ísland er land þitt, því aldrei skal gleyma
Íslandi helgar þú krafta og starf
Íslenska þjóð, þér er ætlað að geyma
íslenska tungu, hinn dýrasta arf.
Ísland sé blessað um aldanna raðir,
íslenska moldin, er lífið þér gaf.
Ísland sé falið þér, eilífi faðir.
Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf.

Magnús Þór Sigmundsson / Margrét Jónsdóttir

Á Sprengisandi

Ríðum, ríðum og rekum yfir sandinn,
rennur sól á bak við Arnarfell,
hér á reiki er margur óhreinn andinn,
úr því fer að skyggja á jökulsvell;
Drottinn leiði drösulinn minn,
drjúgur verður síðasti áfanginn.

Þey þey! þey þey! þaut í holti tóa,
þurran vill hún blóði væta góm,
eða líka einhver var að hóa
undarlega digrum karlaróm.
Útilegumenn í Ódáðahraun
eru kannske að smala fé á laun.

Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,
rökkrið er að síða á Herðubreið,
álfadrottning er að beizla gandinn,

ekki er gott að verða á hennar leið;
vænsta klárinn vildi eg gefa til
að vera kominn ofan í Kiðagil.

Tröllalagið hó!

Hérna koma nokkur risa tröll, hó hó.
Þau öskra svo að bergmálar um fjöll, hó hó.
Þau þramma yfir þúfurnar, þá fljúga burtu dúfurnar,
en bakvið ský, er sólin hlý í leyni,
hún skín á tröll þá verða þau að steini.

POPPLAG Í G

Ég er hér staddur á algjörum bömmer,
sé ekki úr augunum út.
Allt fer í steik ef þú ert ekki með mér,
hleypur í kekki og hnút.

Svo er þú birtst fer sólin að skína,
smáfuglar kvaka við raust.
Í brjálæðishrifningu býð ég þér tópas,
berjasaft skilyrðislaust.

Syngjum saman:
Popplag í G-dúr, syngjum
Popplag í G, syngjum
Popplag í G-dúr. Það er engin leið að hætta.
Það er engin leið að hætta.
Það er engin leið að hætta að syngja svona
Popplag í G-dúr,
Popplag í G.

Við förum á bíó við förum á kostum
og förum á puttanum rúnt.
Brauðmolum hendum í hausinn á öndum
sem hjálmlausum falla það plúmp.
Það er engin leið að hætta.
Það er engin leið að hætta.
Það er engin leið að hætta að syngja svona
Popplag í G-dúr,
Popplag í G.

Sóló..........

En afhverju þarftu svo alltaf að hverfa
hugsjónum mínum á burt?
Beygður af harmi ég breytist að nýju
í bölvaðan dóna og durt.
Og ég er hér staddur á algjörum bömmer
sé ekki úr augunum út.
Allt fer í steik ef þú ert ekki með mér,
hleypur í kekki og hnút.

Bíólagið

Svarti Pétur ruddist inn í bankann,
með byssuhólk í hvorri hönd.
Heimtaði með þjósti peningana
og bankastjórann hneppti í bönd

Upp með hendur, niður með brækur,
peningana, ellegar ég slæ þig í rot.
Haltu kjafti, snúðu skafti,
aurinn eins og skot.

Svarti Pétur brölti uppá jálkinn
og þeysti burt með digran sjóð.
Þeir eltu hann á átta hófa hreinum,
auk Nonna sem rakti slóð.

Upp með hendur, niður með brækur...
:,:Hesma, þúsma, mesma, vosma, kasma, isma,
hesma, þúsma, mesma, hosma? - Já!:,:

Þeir náðu honum nálægt Húsafelli,
og hengdu hann upp í næsta tré
Réttlætið það sigraði að lokum,
og bankinn endurheimti féð.

Upp með hendur, niður með brækur...

Sönglög sett inn 14. september 2011:

Gaman í Grundaskóla

Gaman í Grundaskóla,
1.bekkur, nú vinnum við vel. (Notum það bekkjarnafn sem við á.)
Góðan dag, góðan dag, hvernig líður þér í dag?
Vonandi líður þér vel.

Að bjóða alla velkomna
Við syngjum eitt lag, já góðan dag.
Við sjáum nú og heyrum hverjir eru hér og nú
-og 1.bekkur er hér (þau standa upp) –og 2.bekkur er hér o.s.frv.
og öll við saman erum komin hér og nú.

Það er ókeypis að BROSA

Það er ókeypis að BROSA,
Það er ókeypis að BROSA,
Það er ókeypis að BROSA,

að BROSA,

BROSA.

Lagið um það sem er bannað

Það má ekki pissa bak við hurð
og ekki henda grjóti oní skurð.
Ekki fara í bæinn og kaupa popp og tyggjó
ekki nota skrúfjárn fyrir sleikjó.

Það má ekki vaða út í sjó
og ekki fylla húfuna af snjó.
Ekki tína blómin sem eru úti í beði
ekki segja ráddi heldur réði.

Þetta fullorðna fólk er svo skrýtið,
það er alltaf að skamma mann,
þó maður geri ekki neitt,
það er alltaf að skamma mann.

Það má ekki skoða lítinn kall
og ekki gefa ketti drullumall.
Ekki skjóta pabba með byssunni frá ömmu
ekki tína orma handa mömmu.

Það má ekki hjóla inní búð
og ekki gefa litla bróður snúð.
Ekki fara að hlæja þó einhver sé að detta
ekki gera hitt og ekki þetta.

Þetta fullorðna fólk er svo skrýtið,
það er alltaf að skamma mann,
þó maður geri ekki neitt,
það er alltaf að skamma mann.

Einu sinni átti ég hest

Einu sinni átti ég hest
ofurlítið bleikan,
það var sem mér þótti verst
þegar merin sveik‘ann.

Einu sinni átti ég hest
ofurlítið skjóttan,
það var sem mér þótti verst
þegar dauðinn sótti‘ann.

Einu sinn átti ég hest
ofurlítið rauðan,
það var sem mér þótti verst
þegar mamma sauð‘ann.

Faðir Abraham

Faðir Abraham og hans synir
og hans synir, faðir Abraham,
og þeir átu kjöt, og þeir drukku öl,
og þeir skemmtu sér mjög vel,
hægri hönd (hægri hönd sveiflast með)

(Lagið endurtekið og við bætast vinstri hönd, fætur, höfuð, búkur og tunga og allt sem okkur dettur í hug).

Syngjandi geng ég allsstaðar

Syngjandi hér, syngjandi þar,

syngjandi geng ég allsstaðar

sí og æ, æ og sí,

aldrei fæ ég nóg af því.

:/: Einu sinni ég átti kú. :/:

Hún sagði ekki mö, heldur ba, ba,

bú.

Já, býsna skrýtin var kýrin sú.

Syngjandi hér ...

:/: Einu sinni ég átti geit. :/:

Hún fékkst aldrei til að fara á beit,

því feimin hún var og undirleit.

Syngjandi hér ...

:/: Ég átti hrút, og hann var grár.

:/:

Svo skipti hann um lit, og eftir ár

hann orðinn var næstum því

fjólublár.

Syngjandi hér ...

:/: Ég átti líka hund sem oft svaf

fast. :/:

og þegar rigndi og það var

hvasst,

þá fékk hann alltaf gigtarkast.

Syngjandi hér ...

:/: Ég átti klár sem Kappi hét. :/:

Og ef ég hnakk minn á hann lét,

hann útaf lagðist og stundi og

grét.

Syngjandi hér ...

:/: Ég átti fugl sem í búri bjó. :/:

Hann aldrei söng, jafnvel ekki þó

að undir væri leikið á píanó.

Syngjandi hér ...

:/: Ég átti kött sem var klókur og

vís. :/:

Hann aldrei nennti að eltast

við mýs,

en át bara kökur og rjómaís.

Ruggutönn

Ég er með lausa tönn.

Hún ruggar geðveikt mikið.

Pabbi vill toga' í mína tönn,

en nei, þar dreg ég strikið!

Hún er mín eigin ruggutönn,

ruggu-ruggu-ruggu-ruggutönn.

Ég vil ekki missa mína ruggutönn

ruggu-ruggu-ruggutönn.

Ég er með lausa tönn.

Hún ruggar er ég tala.

Mamma vill taka þessa tönn,

ég neita því og gala:

Hún er mín eigin ruggutönn.

Ruggu-ruggu-ruggu-ruggutönn.

Ég vil ekki missa mína ruggutönn,

ruggu-ruggu-ruggutönn.

Ég er með lausa tönn.

Hún ruggar við hvern sopa.

Ég sötra saft í óða önn,

því hún ruggar líka er ég ropa!

Hún er mín eigin ruggutönn,

ruggu-ruggu-ruggu-ruggutönn.

Ég vil ekki missa mína ruggutönn,

ruggu-ruggu-ruggutönn.
Lag: Poul Kjøller / Charlotte Blay
Þýð.: Birte Harksen & Baldur Kristinsson

TÆTUM OG TRYLLUM

Tætum og tryllum og tækið nú þenjum
í botni eitthvað lengst upp í sveit.
Tröllum og tjúttum og tökum svo lagið
í lundi hvar enginn veit

Allir eru í fínu formi
enginn nennir neinu dormi.
Því nóttin er löng
þótt að lífið sé stutt og
allir fara í sveitarferð.

Allt er í fína og enginn vill sýna
á sér sút eða sorg í kvöld.
Konráð og Ræna, hani og hæna
fatta að hér er gleðin við völd.

Allir eru í fínu formi
enginn nennir neinu dormi.
Því nóttin er löng
þó að lífið sé stutt og
allir fara í sveitarferð.

Söngur dýranna í Týról

Hann fór í veiðiferð í gær, hann Úlfang bóndi.
Hann skildi húsið eftir autt og okkur hér.

Við erum glöð á góðri stund og syngjum saman
stemmuna sem hann Helmút kenndi mér:

Köttur Klukka Hreindýr Svín og

Endur - fyrir löngu.

Hófu saman búskap hér og sjá....

Jurijuri jei hí, hí, jurijuri jei hí, hí

Mjá, mjá, mjá, mjá ahaha.

Síðast uppfært 12. janúar 2012